WAAROM VET DE BESTE BRANDSTOF IS

EN WAAROM WE GEEN (GERAFFINEERDE) SUIKERS NODIG HEBBEN!

Over koolhydraten (suikers) bestaan de grootste verhalen maar wat is nu de waarheid en hebben we er echt zoveel van nodig??

Wanneer ik aan mensen vraag wat ze allemaal eten op een dag dan zie ik telkens weer dat ruim drie kwart van wat wij eten bestaat uit koolhydraten. Wij weten ook niet beter, we zijn hiermee opgegroeid, maar hebben we echt zoveel koolhydraten nodig?

Onder normale omstandigheden heeft de mens slechts een kleine hoeveelheid glucose (suiker/koolhydraten) nodig, de lever verzorgt het grootste deel hiervan. Van oorsprong is de mens gebouwd om vooral vet te verbranden, geen glucose (suikers/koolhydraten).

Uit verschillende studies is gebleken dat de inname van koolhydraten de grootste factor is in relatie tot de lichaamsbouw. In de Westerse wereld is het tegenwoordig heel normaal dat iedereen grote hoeveelheden koolhydraten eet, terwijl juist het overschot aan glucose, wat ontstaat door het eten van deze hoeveelheid koolhydraten, leidt tot onder andere obesitas en daarnaast een negatief effect heeft op het verloop van verschillende ziekteprocessen en het ontstaan daarvan.
Het is logisch om hieruit af te leiden dat wanneer je de inname van koolhydraten tot de minimaal benodigde hoeveelheid beperkt en de rest van je energiebehoefte haalt uit vetten en eiwitten, je de stofwisseling weer terug kan brengen tot het niveau bij de geboorte, en zoals de oermens deze had; zeer efficiënt, en met vet als brandstof.

Over het algemeen wordt aangenomen dat glucose de beste brandstof voor het lichaam is, ondanks dat we er niet veel van op kunnen slaan en er dus veel van moeten eten, het onze bloedsuikerspiegel continu doet stijgen en dalen (met de daarbij behorende klachten). Daarnaast komt er meer insuline in het bloed wanneer er een overschot aan glucose is, waardoor alle voedingsstoffen die je teveel binnen krijgt direct als vet op worden geslagen. Om het opgeslagen vet er weer af te krijgen is veel beweging nodig, terwijl beweging er juist voor zorgt dat het lichaam om meer koolhydraten gaat vragen om de glycogeenvoorraad aan te vullen. Hierdoor is de enige manier om gewicht te verliezen het beperken van de dagelijkse inname van calorieën; dit leidt er echter toe dat je niet meer goed in staat bent om veel te sporten waardoor het bijna onmogelijk is om de ingenomen calorieën weer te verbranden, laat staan af te vallen.
Door het lichaam jarenlang op deze manier te voeden, is het niet meer gewend om vet als belangrijkste energiebron te zien en zo lijkt het alsof het lichaam grote hoeveelheden koolhydraten nodig heeft.

Vet, en niet glucose, heeft de voorkeur als energiebron voor de spiercellen in rust, en zelfs tijdens inspanning. Maar wanneer er alleen glucose beschikbaar is en de glycogeenvoorraad continu aan wordt gevuld, zullen de spieren dit zonder problemen verbranden; er is ten slotte geen andere brandstof voor handen. De verbranding van vet door de spieren gaat echter zeer efficiënt, bovendien vindt er op deze manier minder weefselbeschadiging plaats. Voor de hartspier zijn ketonen, een stof die vrijkomt bij de vetverbranding, de meest efficiënte brandstof. Dit geldt ook voor de hersenen, deze hebben slechts een minimale hoeveelheid glucose nodig.
Kortom; er is geen ADH voor koolhydraten. De mens heeft vrijwel geen koolhydraten nodig, alleen voldoende eiwitten en vetten.

Eiwitten en vetten zijn miljoenen jaren de belangrijkste energiebronnen voor de mens geweest tijdens de evolutie; er was immers niet altijd voedsel voor handen en bronnen van koolhydraten waren zeer schaars. Hier heeft de mens zich op aangepast door gemakkelijk vet op te kunnen slaan en dit ook gemakkelijk weer als energievoorraad aan te kunnen spreken. Het bewegingspatroon van de mens was zodanig dat er nooit grote hoeveelheden glucose nodig waren, of er veel glycogeen op moest worden geslagen. Juist vetten en ketonen, en de kleine hoeveelheid glucose die het lichaam daaruit zelf kan produceren hebben tot onze overleving geleid. Koolhydraten waren niet belangrijk als voedingsbron, dit blijkt ook uit het feit dat we slechts zeer weinig glycogeen op kunnen slaan en juist veel vet.

Vetcellen zijn zo gemaakt dat ze gemakkelijk vetten af kunnen geven wanneer er energie nodig is. Dit betekent dat het lichaam eerst vet zal verbranden wanneer er een tekort aan energie is, er gaat geen spiermassa verloren. Daarnaast verhoogt de vetverbranding de gevoeligheid voor insuline, reguleert het de energie gedurende de dag, vermindert het veranderingen in het humeur en daarnaast zorgt het ervoor dat de mens minder vaak honger of ‘trek’ heeft.

Wanneer de mens zijn koolhydraten uit groente en fruit haalt, en dus niet uit granen of suiker, krijgt hij er meer dan genoeg van binnen; maximaal 150 gram per dag. Meer dan dat zal in de loop der jaren leiden tot een langzame toename van het gewicht.

PALEO PROGRAMMA;