[warm up]   [my number 1 rule]   [wat is jouw doelstelling]   [your best friend]   [KEEP IT SIMPLE & COOL]   [train like an athlete]

 

 
 
 
 
 
Home > Start here > Stuff you should read > Listen to your trainer 1 2 3 4 5 6 7 8 9 10                               Search this website / Newsletter / Contact
 
 
 
 
 ▪ Sterker worden 1.0
 ▪ Sterker worden 2.0
 ▪ Sterker worden 3.0
 ▪ Sterker worden 4.0
 ▪ Sterker worden 5.0
 ▪ De grote drie
 ▪ How to squat
  How to deadlift

De marathon versus de sprint


 

 

Wat je moet weten;

 

Is het leven een marathon of is het leven als een sprint?

 

Om de een of andere onduidelijke reden is men de marathon gaan verheerlijken. In de letterlijke zin, dat het afleggen van een marathon

een bewijs van persoonlijke wilskracht is geworden. Maar ook in overdrachtelijke zin, dat we het vooral rustig aan moeten doen en niet de

ambitie moeten hebben op korte termijn onze persoonlijke doelen te kunnen bereiken.

 

Ik weet niet wanneer de trend is ingezet dat men het sprinten door het leven als iets negatiefs is gaan beschouwen en het verwezenlijken

van het ene doel na het andere verdacht werd. Dat negatieve beeld ga ik in dit artikel eens grondig aan de kaak stellen.

 

Ons zonnestelsel scheert door de galactische ruimte met een snelheid van ruim 700.000 kilometer per uur en ontstond zoín 5 miljard jaar

geleden. Dus onze tijd op deze rots, die we aarde noemen (die op zijn beurt weer met een snelheid van 110.000 km per uur om de zon

heen cirkelt) is in vergelijking tot de eeuwigheid in een oogwenk voorbij.

 

Zo beschouwd is het leven zelf een sprint en zouden we het ook zo moeten benaderen.

 

Life is like a sprint!

 

Hoe verhoudt dit zich dan tot cardio training?

 

Ik hoor mensen steeds zeggen dat ze aan een 10 kilometer loop of een marathon hebben meegedaan om "in vorm" te komen.

 

Maar is dat zo?

 

Ik ben geneigd deze mensen voor een spiegel te zetten en te vragen welke vorm ze nu precies nastreven.

 

Als dat zwak, klein, met weinig spiermassa en endomorf is, dan zijn ze goed bezig. Maar als ze daarentegen juist gespierd slank en

mesomorf als ideaalbeeld hebben, zoals meestal het geval is, dan pakken ze het helemaal verkeerd aan.

 

Als ik bovendien weer eens een afstand junkie hoor zeggen dat die onder behandeling is van arts of fysiotherapeut, vanwege klachten

na deelname aan een marathon, dan kan ik het parcours even niet meer volgen.

 


 

Plezier versus resultaat

 

 

Ik begrijp dat veel van ons een stimulans nodig hebben om in beweging te komen, naast het feit dat voldoende beweging ons helpt

om langer en gezonder te leven. En ik kan me voorstellen dat sommige mensen van lange afstandslopen houden en er genetisch heel

geschikt voor zijn. Daar wil ik niets aan afdoen.

 

Het doel van dit artikel is om de voordelen van sprinten over het voetlicht te brengen. Bovendien kan je, wanneer je van joggen

houdt of van nature tanig bent, toch voordeel behalen met een trainingsschema dat gericht is op de sprint.

 

 

 

Kort gezegd heeft de sprint alleen veel status bij de Olympische Spelen, maar daarbuiten is er veel meer affiniteit met de lange afstanden.

Of dat mede te danken is aan de marketinginspanningen van bedrijven die zich richten op materialen voor joggen durf ik niet te zeggen,

maar feit is dat je zowel buiten als in de gym veel meer mensen bezig zien met de lange afstanden, dan met het trekken van korte

sprintjes.

 

In deze wereld van fancy trainingsoutfits, kleurige trainingstools en hippe trainingsprogrammaís vergeten we wellicht ons belangrijkste

trainingsmateriaal: ons lichaam. En we zijn al helemaal vergeten het te gebruiken voor het geen het ontworpen is: om te sprinten.

 

Waarom lopen we marathons?

 

 

Sinds de Griekse tijd waarin de boodschapper Pheidippides rende van Marathon naar Athene om de boodschap over te brengen

dat de slag gewonnen werd, een afstand van 42,195 km, spreekt deze schier bovenmenselijke prestatie bij velen tot de verbeelding.

 

Wat we daarbij even vergeten is de afloop van deze mythische prestatie: na het overbrengen van de boodschap stortte de held

dood ter aarde. Ook de Grieken realiseerden zich blijkbaar dat het niet per se gezond is om zoín afstand te rennen.

 

Vreemd genoeg hoor je nooit iemand trots zeggen dat hij aan de 100 meter sprint heeft meegedaan, maar wel dat hij of zij

de marathon van Rotterdam of New York heeft uitgelopen. Waarom? Omdat het als een afgang ervaren wordt om in een sprint

slecht te presteren, maar als je matig/slecht presteert in een marathon, kan je toch rekenen op schouderklopjes uit je omgeving.

 

Als je meedoet aan een sprintwedstrijd en ruim 30 seconden doet over de 100 meter, dan wordt pijnlijk duidelijk dat je niet goed

gepresteerd hebt. Doe je het slecht in de sprint, dan ben je het lachertje van de dag. Maar presteer je net zo slecht bij een

marathon, dan geven de omstanders je een ovationeel welkom bij de finish en krijg je een medaille op de koop toe.

 

Ook al ben je laatste.

 

Vreemd!

 

Het Paleo idee.

 

 

Voeg snelheid en kracht toe aan bewegingen die het lichaam maakt en het zal veranderen. Kijk eens naar een sprinter en bekijk

vervolgens een lange afstandsloper/duursporter/marathonloper. Zie je het verschil? Grote en sterk ontwikkelde spieren zijn de norm

voor praktisch elke sprinter. De norm bij de duursporters is anders. Hoe komt dat?

 

Natuurlijk is dit toe te schrijven aan de ontwikkeling van de 'fast switch' oftewel de snelle spiervezels, die bij explosieve krachts-

inspanningen geactiveerd worden en zodoende door training in omvang toenemen. Daarentegen kan je de fysiek van de lange

afstandsloper verklaren door het verlies aan vet en spiermassa, waardoor deze er zo mager uitziet.

 

Maar dat is de fysieke verklaring, daarnaast is er ook een evolutionaire reden, waarom het lichaam zich zo ontwikkeld heeft en

sprinters er met minder inspanning strakker en gespierder uitzien. Hier komt de Paleo periode uit de prehistorie in beeld.

 

In de voedingsleer gaan steeds meer stemmen op om weer eens te gaan kijken naar de wijze waarop onze voorouders in het

Paleolithicum aten. Onze voorouders aten gedurende miljoenen jaren bessen, noten, planten en vlees van wilde dieren. Hun

genen raakten daar in de loop van de evolutie perfect op aangepast.

 

Vervolgens werd tienduizend jaar geleden de landbouw uitgevonden en gingen we over op granen, maar ons DNA was en bleef

afgestemd op bisonvlees met bosbessen en niet op brood en chips. Dat zou wel eens de verklaring kunnen zijn voor welvaarts-

ziektes als kanker, diabetes en hart- en vaatziekten. Er zijn meerdere wetenschappers die deze theorie ondersteunen.

 

Zouden we deze benadering dan niet ook kunnen toepassen op beweging? In het kader van lichaamsontwikkeling is sprinten

de perfecte Paleo training. Mogelijk vloeien veel fysieke ongemakken van onze moderne tijd voort uit het feit dat we geen

bewegingspatroon meer kennen, zoals in het Paleolithicum, waar ons lichaam uiteindelijk wel voor ontwikkeld is.

 

CalorieŽn zijn niet allemaal hetzelfde.

 

 

Zou je aan een groep mensen vragen of het eten van 1000 calorieŽn aan junkfood hetzelfde effect op het lichaam zal hebben als 1000

calorieŽn aan fruit en groente, dan is het antwoord voorspelbaar. Zonder uitzondering zou eenieder, in overeenstemming met het Paleo-

principe, aannemen dat de ene calorie niet gelijk is aan de andere.

 

Dus ten aanzien van energie-inname zijn de meeste mensen het erover eens dat, als gevolg van de wijze waarop ons lichaam ontworpen

en geŽvolueerd is, bepaalde voedingsstoffen kunnen fungeren als sleutels, die bepaalde lichaamsprocessen ontsluiten, die de gezondheid

bevorderen, zoals spiertoename en gewichtsafname. En dat via voedsel ons lichaam andere sleutels aangereikt krijgt, die juist ongezonde

processen ontsluiten, zoals diabetes en hart- en vaatziekten

 

Terwijl iedereen het eens lijkt te zijn over calorie-inname, verbaast het mij dat calorie-verbruik door ons lichaam niet in lijn met dezelfde

denktrant benaderd wordt. Hoe zit het met het ideale calorie-verbruik? Als spiergroei, vetverlies en gezondheid jouw doel zijn, durf ik te

stellen dat sprinten de sleutel is om dat te ontsluiten. Omdat de 1000 calorieŽn die je verbrandt bij lange afstandslopen, niet dezelfde zijn

als die welke je verbrandt bij sprinten. Bij lange na niet.

 

Dat komt doordat bij joggen jouw lichaam niet wordt gebruikt voor hetgeen waarvoor het ontworpen is. Bij sprinten is dat wel het geval.

Ik bedoel maar, waarom bezitten we een achillespees, als we verondersteld zouden worden op onze hielen te rennen? Waarom hebben

we forse bilspieren gekregen als we ontworpen waren om monotoon lange afstanden te lopen en uit te proberen hoelang we dat kunnen

volhouden? Heeft ons lichaam soms goed ontwikkelde trapezius spieren omdat we als een perpetuum mobile 5 uur aan ťťn stuk moeten

blijven bewegen?

 

En waarom heeft de natuur ons begiftigd met zulke grote dijspieren, als die alleen bedoeld waren om uren achter elkaar te kunnen blijven

rennen? Daar zie ik de logica niet van in, en jij toch ook niet?

 

Sprinten: de echte maatstaf voor fitness.

 

 

Lange afstand rennen zorgt er uiteindelijk voor dat je minder gewicht kunt tillen. Jouw spiermassa wordt aangesproken om energie te

genereren om het lopen zolang vol te kunnen houden. Terwijl sprinten jouw kracht juist doet toenemen.

 

Wil je bij een marathon een scherpere tijd neerzetten, dan moet je lichaamsgewicht minimaal zijn, net zoals je spiermassa. Om je tijd op

de 100 meter scherper te stellen, moet je juist spiermassa kweken, vet verliezen en explosieve kracht opbouwen, door speciale oefeningen.

 

Om sneller te lopen moet je jouw relatieve lichaamskracht laten toenemen, daartoe moet je kracht toenemen in verhouding tot je lichaams-

gewicht. Dit kan je bereiken door spiertoename of vetafname, of idealiter beide. En je moet je sprinttechniek verbeteren, door technische

oefeningen.

 

Concluderend kan je stellen dat sprinttraining zorgt voor verbetering van snelheid, kracht, spierconditie, coŲrdinatie en flexibiliteit.

 

Klinkt toch als een perfecte vorm van fitness!

 

 

Daarmee wil ik lange afstand renners niet tekort doen; daar worden beslist indrukwekkende prestaties neergezet. Het enige dat ik stel is

dat dit niet de weg is naar een indrukwekkend lichaam. Wat meestal wel het doel van training in de sportschool is. Iets wat we wel

bereiken met bijvoorbeeld Bootcamp trainingen.

 

In de circuit trainingen in de Bootcamp Area, combineren we nadrukkelijk de ontwikkeling van zowel kracht als snelheid, door het afwisselen

van sprintoefeningen met allerlei krachtoefeningen, waarbij we steeds de nadruk leggen op een zo hoog mogelijke belasting in een zo kort

mogelijke tijd.

 

Dat ons lichaam biologisch meer ontworpen is voor een serie korte sprints, dan langdurig hardlopen, is dan ook de oorzaak dat interval-

training zoveel effectiever is dan langdurig gelijkmatig hardlopen (zie een artikel elders op dit blog). Om die reden is spinning (zoals bij

onze indoor cycling) met zín afwisseling ook zo effectief.

 

Dat levert ons het lichaam op dat we kennen van de atleten die deelnemen aan de Olympische 100 meter!

 

Of in elk geval kunnen we erbij in de buurt komen en op dezelfde manier trainen!

 


 

Gerelateerde artikelen;

 

Sprint like a man!

 

Deadlift and more

 

Sterker worden 4.0 de posterior chain, de deadlift en sprinten

 

Trainen naar beweging

 

Sterker worden en kracht ontwikkelen

 

Sterker worden en spiermassa opbouwen 1.0

 

Sterker worden 2.0 maximale kracht

 

Sterker worden 3.0 groeihormoon aanmaken & de loaded carries

 

Sterker worden 5.0 Rocky, Lee Boyce, cardio en het belang van overload

 
 
 

 

Since 2008 © PT-NIJMEGEN NETHERLANDS  - INFO@PT-NIJMEGEN.NL